FAQ

Uitlaatgassen

Uitlaatgassen – Uitlaatgassen van motoren
Uitlaatgassen – Geregelde uitstoot: vereisten
Uitlaatgassen – Wat houdt een emissietest in?

Uitlaatgassen – Uitlaatgassen van motoren
Verbranding van benzine en ethanol produceert voornamelijk:

Kooldioxide (CO2); dit is een niet-giftig gas. Mensen en dieren ademen kooldioxide uit en dit wordt weer opgenomen door ‘alles wat leeft’. Het is daarom een deel van de natuurlijke cyclus. Verbranding van fossiele brandstoffen (uit de bodem gewonnen olie en gas) voegen kooldioxide toe aan de atmosfeer en dragen bij aan het broeikaseffect.
Koolmonoxide (CO) is wel giftig. Dit kan blijvende schade toebrengen en bij hoge doseringen dodelijk. Koolmonoxide verandert snel in kooldioxide als het met zuurstof in aanraking komt.
Koolwaterstoffen (HC). Dit zijn restproducten bij een onvolledige verbranding. Sommige zijn erg giftig en een serieus gezondheidsrisico, vooral de zogenoemde aromatische koolwaterstoffen uit benzine en diesel. Afhankelijk van de brandstof bestaan hiervan verschillende types. Koolwaterstoffen zijn ook broeikasgassen en produceren ‘laaghangende’ ozon. NB ‘Laaghangende’ ozon is een vervuilende stof die o.a. ‘zomersmog’ veroorzaakt en schade toebrengt aan dieren en planten.Bij Ethanol bestaat de HC-uitstoot vooral uit onverbrande ethanol (alcohol). Deze is vrij onschuldig. Daarom worden ze technisch gezien niet beschouwd als koolwaterstoffen.
Stikstofoxiden (NOx) leveren de grootste bijdrage aan overbemesting vanuit de lucht (stikstofneerslag) en verzuring. De zoegenomede ‘laaghangende’ ozon kan ontstaan als stikstofoxiden verbonden raken aan bepaalde organische stoffen. Stikstofoxiden vormen een gezondheidsrisico voor mens en dier. Een hogere verbrandingstemperatuur veroorzaakt, onder andere, hogere stikstofoxiden-niveaus als de motor niet is geoptimaliseerd voor ethanol of brandstofbesparing.
Bij de verbrandiing van benzine komt benzeen vrij. Dit vormt een groot gezondheidsrisico en kan in overmatige hoeveelheden leukemie of anderen vormen van kanker veroorzaken.
Alle verbrandingsprocessen produceren formaldehyde (methanal) en acetaldehyde (ethanal). Diesel, benzine en ethanol produceren slechts heel kleine, verwaarloosbare hoeveelheden formaldehyde. (Methanol produceert beduidend hogere niveaus. De media hebben dit ten onrechte ook toegeschreven aan ethanol). Acetaldehyde veranderd snel in mierzuur (formic acid) en azijnzuur (acetic acid) als het met de lucht in aanraking komt. Deze stoffen worden ook gebruikt in conserveermiddelen en kunstmest.
De verbranding van diesel produceert ook fijnstof; dit zijn schadelijke stofdeeltjes die uit koolwaterstoffen en zwavelzuur bestaan.

Naar boven

Uitlaatgasemissies – geregelde uitstoot: vereisten.
Om een typegoedkeuring te krijgen, zijn een aantal tests vereist, waaronder uitlaatgastesten. Emissie of uitstoot is een verzamelbegrip voor alle stoffen die via de uitlaat afgevoerd worden. De term ‘geregelde uitstoot’ doelt op de stoffen waaraan een maximum is gesteld voor goedkeuring. Voor benzinemotoren zijn dit koolmonoxide, koolwaterstoffen en stikstofoxiden.
Bij uitlaatgastesten worden NHMC (methaan), C02 (kooldioxide) en brandstofverbruik gemeten. Een auto moet voldoen aan de normwaarden voor uitstoot die golden toen de auto werd geproduceerd. Er zijn verschillende vereisten voor elke stof, afhankelijk van bouwjaar en merk van de auto. Voor nieuwere modellen gelden strengere eisen. Dit zijn de Euro 1, 2, 3 en 4-normen
Een uitlaatgas-emissietest houdt in dat alle uitlaatgassen worden opgevangen van één volledige rijcyclus. De eenvoudige uitlaatgastest die in de garage (APK) wordt uitgevoerd is hiermee niet vergelijkbaar, omdat deze test met een onbelaste, stationair draaiende motor wordt gedaan.
In het algemeen is de uitstoot van nieuwere auto’s gedaald met een factor 100 ten opzichte van midden jaren 70. Dit is het resultaat van strengere eisen en nieuwe technologie.
Naar boven

Uitlaatgassen – Wat houdt een emissietest in?
Tijdens een uitlaatgastest wordt er een rijcyclus uitgevoerd met verschillende snelheden en verschillende omstandigheden. Tijdens deze test worden de gassen opgevangen en het gemiddelde per km berekend.Er bestaan verschillende testprocedures en de vereisten om voor een auto een goedkeuring te krijgen liggen vast in de NEDC-norm (New European Driving Cycle). Deze omvat ook een test bij verschillende buitentemperaturen (+20 en -7 graden C) en een rit van ongeveer 11 km. Koude starts maken ook deel uit van de test.
Er is discussie over de vraag of deze test wel voldoende overeenkomt met het normale gebruik van een auto. De snelheden zijn laag en er wordt niet snel geaccelereerd. Het in folders aangegeven brandstofverbruik wordt aan de hand van deze test bepaald, wat betekent dat het in de dagelijkse praktijk doorgaans hoger is.
Voor analyse van de uitlaatgassen wordt er een aanvullende test gedaan: Artemis. Deze test werkt met langere testritten, snellere acceleraties en hogere snelheden.

NB Uitlaatgastesten in overeenstemming met Artemis en NEDC zijn niet te vergelijken met de jaarlijkse test door de garage of bij de APK. Van een auto die voldoet aan de eisen bij zo’n test is niet gezegd dat hij ‘slaagt’ bij een strengere test. Hetzelfde geldt voor testen met vaste belastingniveaus, bijvoorbeeld met een motortestbank. Een auto voldoet niet aan de normen voor uitlaatgassen na dit soort testen. Dit in tegenspraak met de beweringen in verschillende websites en forums.
Naar boven